Tortuga: Two Treasures
» Tortuga: Two Treasures
|
|
Screenshots
Het eerste dat opvalt is dat de grafische engine een stuk soepeler draait dan in de preview-versie. Zelfs een gemiddelde computer krijgt nu zeer mooie zeeën en watereffecten om zijn scherm getoverd. En ook de physics van de schepen zien er nu nog beter uit, zonder een aanslag op je pc te plegen. Daarnaast zijn de textures aan land gelukkig ook nog een stuk scherper geworden en daardoor ziet de game er eindelijk uit als eentje uit 2007. Goed dat dit is opgelost, want optimalisatie was zeker noodzakelijk.
Voor de mensen die nog nooit van Tortuga: Two Treasures gehoord hebben hier een korte intro. Jouw naam is Thomas "Hawk" Blythe, kapitein van de Hawkwind, gevreesd piraat en rechterhand van de beroemdste zeerover aller tijden Blackbeard. Samen zitten jullie achter de legendarische schat van Henry Morgan aan. Wanneer Blackbeard denkt dat hij de ware map heeft gevonden, probeert hij jou van kant te maken om zo de schat voor zichzelf op te eisen. Natuurlijk mislukt dit, maar je bent wel een vriend en je geliefde schuit kwijt. Samen met Voodoo-prinses Sangua maak je jacht op de schat van Henry Morgan, probeer je de Hawkwind terug te krijgen en vlucht je weg voor een dodelijke vloek. Het verhaal is (hoewel het erg lijkt op dat van Pirates of the Caribbean) goed in beeld gebracht door een grote hoeveelheid kort durende cutscenes. De sfeer zit er goed in en het verhaal is meeslepend genoeg om het spel te dragen.
De gameplay bestaat uit twee verschillende onderdelen. Het grootste deel van het spel bevindt Thomas zich op zee. Je kaapt schip na schip en al rovend en moordend baan jij je een weg door de zeven zeeën. Elk schip dat je verovert, vaart weer anders. Zo heb je zware, logge en goed bewapende marine-schepen. Deze schuiten hebben drie reusachtige masten die het schip vooruit bewegen. Ze zijn niet snel, sturen niet lekker, maar zijn wel beresterk en als je er één verovert kun je veilig de haven binnen komen varen. De lichtere en wendbare schepen hebben dan vaak weer minder kanonnen aan boord en zinken een stuk sneller naar de zeebodem.
De gevechten vergen heel wat van je schip en jouw tactisch inzicht. Zo kun je een boot op halve snelheid laten varen om wendbaarder te zijn en beter te kunnen mikken, maar dan ben je zelf ook weer een stuk kwetsbaarder voor vijandelijke aanvallen en in een achtervolging werkt het al helemaal niet. Maar dat is nog niet alles. De kans om te winnen valt en staat namelijk bij de keuze van de juiste munitie. Neem je chainshots om de vijandelijke masten kapot te knallen en zo te kunnen ontsnappen of langszij te komen? Of ga je voor de grapeshots die de bemanning overboord schieten en het herladen van hun kanonnen vertraagt? Maar ook de platebreaker behoort tot de mogelijkheden. Deze kogels werken reusachtige gaten in de zijkanten en geen andere kogel stuurt een schip zo snel naar de eeuwige jachtvelden. Wil het allemaal niet lukken? Dan kun je altijd nog je schip repareren met gekochte kits of octopus aas uit gooien om vijandelijke boten vast te laten lopen op zijn reusachtige tentakels.
Zo leuk en uitgebreid als het watergedeelte is, zo eentonig en saai is het gedeelte aan land. Want hoewel het er grafisch nu best acceptabel uitziet, zijn de stukken nog net zo eentonig als eerst. Inspiratieloos noemen we dat. De missies waar je met beide voeten op de grond staat zijn niets meer dan saaie hack ’n slash stukken. Je doet niets meer dan vijand naar vijand af te slachten om zo bij de volgende cutscene te komen. Het enige leuke is dat er best wat unieke aanvallen in het spel zitten die op een zeer innovatieve manier uit te voeren zijn. Je houdt de linkermuisknop ingedrukt om aan te vallen en met de pijltjestoetsen schud je een grote hoeveelheid combo’s uit je mouw. Gelukkig bevindt Thomas Hawk zich nooit lang aan land en de briljante filmpjes maken het tenminste nog een beetje goed.
Uiteindelijk heeft Ascaron Entertainment hier een zeer vermakelijke game neergezet. Het verhaal is erg goed neergezet en de gameplay op zee is zowel snel en uitdagend als tactisch. De Hack ’n Slash gedeeltes aan land zijn echter dood en doodsaai. En wat voor een cijfer moet je geven aan een game die zo afwisselend is? Want hoewel ik me erg heb vermaakt heb ik me ook verveeld. Vandaar dat Tortuga: Two Treasures van mij een niet meer dan gemiddeld cijfer krijgt.
