Rampage: Total Destruction
» Rampage: Total Destruction
|
|
Screenshots
Veel oudere gamers bewaren mooie herinneringen aan Rampage, maar hoe leuk het idee ook was om als monster steden te vernielen, het bleef nooit lang leuk. Deze update probeert om daar iets aan te veranderen maar slaagt er niet in.
Het originele Rampage was één van de eerste games waarin je de antiheld mocht uithangen. Spelend als de monsterachtige aap George, de monsterachtige wolf Ralph of de monsterachtige hagedis Lizzy ramde en stampte je er op los om hele steden met de grond gelijk te maken. Met auto’s smijten, mensen opeten… Alles was geoorloofd. Maar na drie steden gelevelled te hebben, was de lol er meestal wel af en daar konden de multiplayer-mogelijkheden niet veel aan veranderen.
Rampage: Total Destruction is de tweede echte update van de originele game, na Rampage World Tour op de N64. En hoewel de makers hun best doen om de game vol te stouwen met content, blijft het hele concept in de basis onveranderd. Enerzijds is dat toe te juichen: Total Destruction blijft trouw aan de formule. Maar er wordt niet op voortgebouwd. Nog steeds sta je in een klein, begrensd level, wat enigszins benauwend aanvoelt. Dan zijn er natuurlijk de Wii-controls, die niet te zwaar leunen op het maken van wilde rambewegingen, maar een genadige combinatie van knoppen en zwaaien vereisen. Net als in een game als Marvel Ultimate Alliance storen de controls niet, maar voegen ze ook weinig toe, doordat je bewegingen niet 1 op 1 vertaald worden naar het scherm en het niet uitmaakt hoe hard of zacht je je Wii Remote heen en weer beweegt.
Het moet wel gezegd worden dat Rampage: Total Destruction er alleraardigst uitziet; een 3D titel met 2D gameplay. De steden en hun bewoners maken niet verschrikkelijk veel indruk, maar de monsters zelf zien er erg goed uit en zijn heel leuk geanimeerd. Wat dat betreft wordt er een impuls gegeven om alle veertig (!) schepsels, waaronder een wandelende haai, een mekkerend schaapbeest en een krabmonster vrij te spelen, ook al spelen ze vrijwel hetzelfde. En dat is waar Rampage: Total Destruction, met zijn gelimiteerde gameplay en soms wankele collission detection, het beste tot zijn recht komt. Met de spelinhoud, waaronder de volledige oude games, wordt de Rampage-fan op zijn wenken bediend.
Rampage Total: Destruction blijft net wat te trouw aan de formule van de originele game en stuurt de franchise niet die nieuwe richting in die nodig is om hem in leven te houden. De ‘veilige’ Wii-controls kunnen daar ook niet aan bijdragen en in combinatie met de onprecieze collission detection blijf je zitten met een matige en begrensde speelervaring. Pluspunten zijn de goed uitziende, tot de verbeelding sprekende monsters en de enorme hoeveelheid content die de Rampage-fan op zijn wenken bedient.
