Splinter Cell Double Agent
» Splinter Cell Double Agent
|
|
Screenshots
Geliefde superagent
In het vierde deel uit de Splinter Cell-reeks gaat onze geliefde superagent de verkeerde kant op, en sluit hij zich – na het verlies van z'n dochter aan bij John Brown's Army, een groep terroristen in New York. Maar niet echt, dus. Zoals de titel al aangeeft is Sam vooral aan het infiltreren om zo de nogal nucleaire plannen van JBA te verijdelen. Het spel bevat een soort 'Trust'-systeem, waarin je acties bepalen hoeveel vertrouwen JBA dan wel de NSA nog in je hebben. Dat verhaal vinden we ook terug op de Wii, waar deze versie vooral aangepast werd aan de motion-sensitive Wii-controller. Je controleert Sam met de analoge stick (de Nunchuk) en een aantal acties – zoals schieten, vision modes en andere – zitten onder de knoppen de D-pad van de Wii remote.
Een aantal van Sam's bewegingen komen op de schouders van de bewegingsdetectors in de Wii. Om te springen, bijvoorbeeld, beweeg je de Nunchuk snel naar boven, en als je hem dan opzij trekt zal Sam z'n benen rond een pijp slaan waardoor ie er sneller langs kan klimmen. De bewegingen en controles zijn intuïtief, en je leert ze dan ook erg snel aan. De Wii controller onderscheidt zich vooral bij het gebruik van de camera. Onderaan het scherm zie je een kleine driehoek die aangeeft waar je de camera naar zal wijzen. Hoe de cursor in het midden van het scherm, en de camera beweegt niet. Beweeg de cursor naar rechts, en de camera volgt die beweging – aan de snelheid waarmee je de cursor beweegt. Het duurt even voor je dit in de vingers hebt, maar eens het werkt blijkt het goed te werken.
Zwevende cursor
In theorie zou de Wii je in staat moeten stellen om Sam Fisher op een compleet andere manier met z'n wapens en gadgets om te laten gaan. Zo gebruik je de remote ook om te richten vanaf het ogenblik dat hij een wapen bovenhaalt. Er is geen cursor, maar nu zie je een traditionele vizier met een kleine pijl erbij die aangeeft naar welke richting je het vizier beweegt, en met welke snelheid je dat doet. Ook hier duurde het even voor we het systeem goed konden gebruiken, maar na een paar uren vonden we het een natuurlijker systeem dan de klassieke analoge duimstick. Bovendien kan je de zwevende camera-cursor ook gebruiken om bepaalde acties uit te voeren, zoals deuren openen, lichamen verplaatsen en meer van die ongein – allemaal via het al even klassieke contextuele menu van Splinter Cell. Je kan natuurlijk ook de standaard controles gebruiken.
Naast de nieuwe controles lijkt Double Agent inzake inhoud vooral op de PS2-versie van het spel, al oogt het op een klassieke televisie absoluut beter dan eender welk PS2-spel dat we recent zagen. Dat komt vooral op rekening van de erg goede framerate en de hogere resolutie, want veel nieuwe speciale effecten zijn er niet.
