Gta Vice City Stories
» Gta Vice City Stories
|
|
Ondertussen zijn er twee Grand Theft Auto-titels beschikbaar voor de PlayStation Portable, en telkens zijn deze games ook op de PlayStation 2 verschenen kort na de PSP-release. Vice City Stories, het meest recente game van de twee, blijft trouw aan die formule. Vice City Stories kent enkele verbeteringen ten opzichte van de eerste PSP-port naar de PS2; in de eerste plaats de lengte en de spelrichting van het game, maar tegelijkertijd heeft deze Vice City Stories voor de PS2 ook ietsje meer persoonlijkheid gekregen. Het verhaal is echter nog steeds van twijfelachtige kwaliteit, en hoewel dit natuurlijk een Grand Theft Auto-game blijft, met al z'n merites en kwaliteiten, beginnen bepaalde GTA-conventies toch een beetje antiek aan te voelen. Maar daar zullen de meeste GTA-fans niet van wakker liggen als ze GTA: Vice City Stories in hun PS2-console plaatsen.
Vice City Stories keert terug naar de door pastelkleuren en neonlicht gedomineerde jaren '80 die we eerder al konden proeven in GTA: Vice City. Dat game was gemodelleerd op een Miami uit diezelfde jaren '80, en liet ons kennismaken met een door Scarface geïnspireerde Tommy Vercetti die na een misgelopen drugsdeal zijn drugsimperium opnieuw uit de grond moest stampen. Het was een bizar, maar vermakelijk avontuur dat heel wat van de pot gerukte en profane karakters kende, alsook een behoorlijk portie satire die betrekking had op de decadente sfeer uit die periode. Vice City Stories is - opnieuw - een prequel, wat betekent dat het verhaal zich enkele jaren voor het origineel afspeelt. Je kruipt deze keer in de huid van Vic Vance, de broer van Lance Vance uit GTA: Vice City. En Vic is best wel een weirdo. Wanneer het spel begint, heeft hij zich net bij het Amerikaanse leger vervoegd en stapt hij uit een legertruck die hem heeft gedropt op de legerbasis in Vice City. Wanneer hij z'n leidinggevende officier ontmoet, een psychopaat die luistert naar de naam Jerry Martinez, gaat het één en ander behoorlijk fout. Blijkbaar heeft Vic zich bij het leger aangesloten om zijn familie van het nodige geld te voorzien - vooral zijn zieke broer. Maar voor je het goed en wel beseft, ben je een drugslevering aan het oppikken voor Martinez, ben je enkele Mexicaanse bendes aan het uitschakelen en rij je prostituees rond doorheen de stad.
Uiteraard zullen ervaren gamers niet verrast zijn door dergelijke missies. Het probleem begint pas als je eventjes stilstaat bij de manier waarop Vic in deze rotzooi terechtkomt. Van bij het begin loopt Vic te klagen over hoe slecht hij zich voelt bij al deze illegale praktijken, maar desondanks doet hij wat hem wordt opgedragen door Martinez. Als je je niet wil bezighouden met illegale zaken en je baas vraagt om enkele hoeren op te pikken en wat drugs voor hem te verbergen, dan doe je gewoon wat je opgedragen wordt, of wat? Om nog te zwijgen over het feit dat Vic zonder problemen een appartementscomplex binnenstapt om er enkele Mexicanen uit de weg te ruimen, en dat zonder dat hij zelfs er de opdracht toe gekregen had. Het enige dat hij zegt, is "I'll go get it" (refererend naar geld dat hij verborgen heeft in één van z'n appartementen) en dan stapt hij zonder verpikken, maar wel met het nodige wapentuig in de aanslag, het gebouw binnen. GTA-helden zijn nooit echte helden, en men heeft in vorige GTA-games ook nooit getracht om de karakters sympathiek over te laten komen. Het zijn nu eenmaal geen lieverdjes die er rondlopen; drugsdealers, gangsters, huurmoordenaars zijn de vrolijke karakters die je tegen het lijft loopt. Vice City Stories probeert Vic voor te stellen als iemand die niet betrokken wil geraken in dergelijke duistere praktijken, maar hij doet wel vrolijk mee doorheen het hele spel. We kunnen hem dan eigenlijk ook alleen maar bestempelen als een hypocriete idioot.
Voor wat het waard is, zodra je het eerste uur spelen achter de kiezen hebt, vraag je je niet meer af waarom Vic bepaalde dingen doet en speel je het spel gewoon rustig verder. Naarmate het spel vordert, sluiten de missies en karakters steeds meer aan bij wat we gewoon zijn van GTA. In Liberty City Stories kregen we nog te maken met memorabele figuren, Vice City Stories komt op de proppen met enkele favoriete karakters uit Vice City, die aangevuld worden met enkele nieuwe. Vics lichtjes gekke broer Lance, de aan alcohol verslaafde wapenfreak Phil Cassidy, de Cubaanse bendeleider Umberto Robina en de vuilgebekte Ricardo Diaz (respectievelijk van een stem voorzien door Phillip Michael Thomas, Gary Busey, Danny Trejo en Luis Guzman) zijn allemaal opnieuw present. Lance speelt een belangrijke rol in het verhaal, terwijl de anderen minder prominent aanwezig zijn dan in het eerste game. Desondanks zal je toch regelmatig met deze figuren geconfronteerd worden.



