Over the Hedge
» Over the Hedge
|
|
Tegenover het steeds kleiner wordende groepje spelletjesmakers dat hun vak als een kunstvorm en roeping ziet, staat een veel grotere groep die het eerder als een vakje in een spreadsheet en een noodzakelijk aanhangsel van een totale marketingstrategie ziet. Zo is er voor een zeldzame goed doordacht uitgevoerde game-naar-film (waarbij het game zelfs de film overstijgt) zoals The Chronicles of Riddick een dozijn games als Over the Hedge. Als je nog niet in slaap gesust bent door alle monotonie in dit game zal je dit spel langer bijblijven als een miskleun ten gevolge van een contract tussen Activision en DreamWorks dan als een aangename game-ervaring. Het is zeker geen draak van een game, maar het is koud, mechanisch, saai en heeft niets van de fun die de film uitstraalt.
De film vertelt het verhaal van een groepje bosdieren die trachten te overleven terwijl de buitenwijken van de grote stad steeds verder op hun terrain oprukken. Het resultaat is een snuifje moraal en een heleboel niet al te moeilijke humor. Het game vertrekt van een paar elementen uit deze film, met name een overijverige ongediertebestrijder en een zwartgallige beer, Vincent. Laat je niet misleiden als je de film nog niet gezien hebt en je wat de inhoud ervan betreft baseert op het game. Je zou verkeerdelijk kunnen afleiden dat de bosdiertjes eigenlijk een bende vervelende plaaggeesten zijn die ongezien je huis binnensluipen om de boel er te verbouwen en uiteindelijk aan de haal te gaan met je televisie.
Normaal steunen games zoals Over the Hedge stevig op het bronmateriaal uit te film, maar hier is dat niet het geval. Dat maakt het gebruik van zelfgemaakte filmfragmentjes in plaats van korte clips uit de film zelf al iets moeilijker. Tegelijkertijd verlies je ook al het fantastische stemmenwerk uit de originele versie zoals Bruce Willis, Garry Shandling, Steve Carell, Wanda Sykes, Eugene Levy, Catherine O'Hara en Bill Shatner. Het zou echter teveel gevraagd zijn om te verwachten dat deze jongens en meisjes zich de moeite zouden getroosten om hiervoor een dag of twee in de studio door te brengen. Nu krijg je stemacteurs die hun best doen om bovengenoemde sterren te immiteren. We moeten eerlijkshalve zeggen dat het hen soms aardig lukt, maar het blijft behelpen.
Jij speelt dus als het handjevol weinig echt sympathiek overkomende bosdiertjes: de charismatische en veelal egoïstische wasbeer, een verlegen schildpad (die dapper blijkt wanneer nodig), een hyperactieve eekhoorn en een ietwat overmoedige skunk. Je zal met hen doorheen een aantal levels spelen die zich voornamelijk in de typische Amerikaanse buitenwijken afspelen. Je activiteiten bestaan voornamelijk uit het zo veel mogelijk vernieling aanrichten, vechten met gebrainwashte andere knaagdieren, het verzamelen (voor welke reden dan ook) van items als DVD spelers, het oplossen van een paar niet al te vergezochte puzzels. Elk level is vrij klein, meestal heel lineair en het geeft je zelden een echt gevoel van in zo'n buitenwijk te zijn, tenzij daar elke vierkante meter bezaaid is met vuurspuwende laserbeveiligingssystemen, biervaten waar een ononderbroken stroom ratten uit tevoorschijn kan komen en vliegende barbeques.
