Def Jam Fight for NY: The Takeover
» Def Jam Fight for NY: The Takeover
|
|
Screenshots
Dik twee jaar na de consoleversies, komen de makers van Def Jam New York met een PSP versie. Gelukkig met de nodige vernieuwingen.
Gezien de lange tijd tussen deze versies, mag je ook wel wat nieuws verwachten natuurlijk. En dat is precies wat de makers met New York: The Takeover afgeleverd hebben. Veel bekends, met daarbij een nieuwe verhaalmodus, nieuwe personages en een aantal nieuwe trucs. Nog steeds draait Def Jam om brute, harde gevechten in louche kroegen, op straat en bij metrostations. De cast van meer dan zestig bekende rappers, hip-hop artiesten en aanverwanten schuwt daarbij geen enkel middel om te winnen. Of dat nou door eerlijk vechten, oneerlijk vechten, of door de ander gewoon voor de metro te pletteren moet.
Maar hoe groot de cast aan bekende sterren echter ook is, het is misschien niet eens Def Jam’s sterkste punt. Dat ligt namelijk bij de gameplay, die zowel toegankelijk als uitgebreid is. Net als zijn console broers is The Takeover geen game die draait om het uitvoeren van die ene ellenlange combo van tien, twintig knoppen. De aanvallen in The Takeover zijn namelijk niet meer dan twee knoppen diep en de truc zit hem juist in het samenstellen van je eigen combo’s door deze korte aanvallen aan elkaar te rijgen. Timing is natuurlijk een vereiste, zowel bij aanvallen als verdedigen. Het is een goed doordacht systeem, dat net diep genoeg is om de zogenaamde ‘buttonbashers’ geen kans te geven.
Het middelpunt van The Takeover is de Story Mode, waarin je begint als straatschoffie en door te vechten je een weg naar de top moet werken. Je begint met het samenstellen van een eigen personage. Een systeem waarin de game behoorlijk diep gaat. Niet alleen kun je uit vele opties kiezen bij de lichaamsbouw, ook kun je dit personage nog verder opsmukken met de talloze tatoeages, sieraden, kapsels en kleding die je gaandeweg vrijspeelt in de diverse winkels in de game. Heb je eenmaal een personage samengesteld dan kun je diverse locaties op de stadskaart opzoeken om te vechten, je personage verder te trainen met de ervaringspunten die je wint, of geld over de balk te smijten aan nieuwe hebbedingen.
Het leuke bij het bouwen aan je personage, is dat je ook zelf z’n vechtstijl kunt bepalen. Hierbij begin je met één vechtstijl, te kiezen uit vijf verschillende. Gaandeweg kun je hier echter twee stijlen aan toevoegen, waarbij je keuze weer van invloed is op de aanvallen die je uit kunt voeren. Zo kun je een mix van martial arts, straatvechten en worstelen maken, of jezelf bijvoorbeeld drie maal in martial arts trainen waardoor je de sterkste aanvallen van deze discipline leert. Ook de zogenaamde ‘blazin moves’ zijn weer terug, waarmee je een extreem sterke aanval kunt uitvoeren wanneer je ‘special’ balkje is volgelopen. Nieuwe opties in The Takeover zijn onder meer dat je zand in het gezicht van je tegenstander kunt gooien om hem tijdelijk te verblinden en dat je met de juiste timing vijandelijke aanvallen om kunt keren.
Met de gameplay is het dus prima gesteld en ook grafisch is The Takeover sterk. Er zit een leuke verhaalmodus in, een uitgebreide Arcade mode, een Ad Hoc mode met aardig wat opties en er zijn meer dan genoeg personages om je bezig te houden. Toch zijn er een paar kleine minpunten die toch even genoemd moeten worden. Ten eerste de moeilijkheidsgraad in de Story Mode, die alles behalve constant is. Zo kom je de ene keer iemand tegen die na twee klappen al ligt en de andere keer iemand die jou met twee klappen de grond in slaat. Een slinger aan de instellingen helpt hierbij niet echt. Beetje vreemde zaak dus. Ook is het jammer dat wanneer je een nieuw kapsel of een nieuwe tatoeage wilt kopen, je deze niet eerst op je personage te zien krijgt. Natuurlijk is dit realistischer, omdat je een tatoeage of kapsel in het echt ook niet gratis kunt ´proberen’. Echt handig is het echter niet, doordat je nu van voorbeelden moet raden hoe het er uit zal zien. En die plaatjes willen nogal eens onduidelijk zijn.
Tot slot zijn er nog de laadtijden die meestal niet (te) lang zijn, maar wel erg vaak opduiken. Of je nu voor kleding aan het shoppen bent, een gevecht start, of door de wedstrijdresultaten heen wilt bladeren, overal kom je laadtijden tegen. In de Arcade Mode heb je hier bijna geen last van, maar in Story Mode kan dit na verloop van tijd een beetje irritant worden. Ook kent de game alleen een Ad Hoc multiplayer en geen online mogelijkheid.
The Takeover is een prima overzetting van de Def Jam serie naar de PSP geworden. Hoewel de Story Mode niet super bijzonder is, blijft het een leuk om door te spelen, kent de game erg veel personages en zit de gameplay wederom solide in elkaar. De laadtijden en het gebrek aan een online modus zijn jammer, al blijft het al met al een sterke game die voor fans van vechtgames beslist de moeite waard is.
