Dead or Alive: Xtreme 2
» Dead or Alive: Xtreme 2
|
|
Screenshots
Hoe serieus moeten we DOAX2 nemen? Een game die bij de eerste kennismaking voornamelijk gedreven lijkt te worden door vrolijk deinende polygonen borstpartijen. En hoewel deze voorgevels in het eerste deel al prima tot hun recht kwamen zien ze er mooier uit dan ooit te voren, maar serieus is het niet wat je hier als gamer voorgeschoteld krijgt, toch?
De duidelijk op, in Japan zo populaire manga en hentai, inspelende game laat je controle nemen over één van de dames uit het Dead or Alive-universum. Iedere dame met natuurlijk haar eigen uitstraling en in de game misschien wel belangrijker, eigen collectie badkledij. Voor wie kies jij? De onschuldige Kasumi, de hooghartige Elena of de bitchy Christie? In werkelijkheid maakt het niet zo verschrikkelijk veel uit. Ja, als je als Christie speelt dan heb je iets meer cadeaus nodig om mensen voor je te winnen, maar daar houden de grote verschillen wel op. Je kiest toch voornamelijk de dame in kwestie uit op eigen smaak. Tsja, leuk als je verder geen leven hebt, maar zoals sommige van jullie zullen concluderen: doe mij maar een chick van vlees en bloed. En zo is het maar net.
De game bestaat uit een hele verzameling kleine spelletjes. Het volleybal is terug, dat nog steeds even simpel gespeeld wordt, maar waar de camera niet altijd even prettig werkt. Ook herkennen we het hoppen over het zwembad over de luchtkussentjes. Nieuw, minstens zo simpel, maar wel leuk is de jetski race, waar voor het eerst ook het next-gen feel een beetje naar voren komt in de vorm van het prachtig vormgegeven water. Nog flauwer is de buttbattle, waarin je een ander meisje van een luchtkussen af moet zien de tuwen door middel van je kont, die deze dames jammer genoeg niet echt hebben. Leuk hoor grote deinende borsten, maar een goed paar billen mag in mijn ogen ook niet ontbreken aan een vrouw (polygoon of niet). Verder kun je nog van een glijbaan afgaan met een binnenband… nee echt, het zit echt in de game.
Weinig enerverende games, maar voor tussendoor best wel grappig. Het leukste van de game is echter het Casino waar je kunt pokeren, blackjacken, roulette kunt spelen of je geld kunt storten in een één armige bandiet. Vooral de kaartspelletjes zijn leuk om te spelen, ook al krijg je hoofdpijn van de niet al te snuggere uitspraken van je medespelers, wiens hoofd als plaatje verschijnt maar deze deze next-gen versie kennelijk niet eens geanimeerd konden worden zoals dat bijvoorbeeld in de Metal Gear Solid-spellen al een tijdje wel mogelijk is. Met het geld dat je verdient, kun je nieuwe badpakken kopen en andere attributen om je babe mee aan te kleden of de eerder aangehaalde cadeautjes aanschaffen. Nee, echt veel diepte kent de gameplay van DOAX2 niet. Maar is dat altijd nodig? Want voor je het weet zit je zwaar gokverslaafd uren te pokeren om Tina aan zo min mogelijk textiel te helpen.
Grafisch moet ik zeggen dat ik een dubbelgevoel aan de game heb overgehouden. Zo zijn de dames en het Casino er niet verschrikkelijk veel op vooruit gegaan sinds het eerste deel op de Xbox. Natuurlijk bewegen de borsten van onze favoriete DOA-chicks afzonderlijk van elkaar, maar hoe lang blijft dat leuk? Gelukkig zijn het niet alleen deinende voorgevels, maar is er ook de prachtige omgeving met in het bijzonder het prachtige water en het zeer kleurrijke junglegebied die de stranden omringen. Weer jammer zijn de online modes waar je kunt Volleyballen en jetskiën tegen andere spelers, maar niet je gekochte outfits kunt pimpen. Dom van Itagaki en zijn vrienden aangezien verzamelen, aanschaffen en pronken nu juist één van de belangrijkste punten van de game is. Hierdoor heb je in veel gevallen het idee te maken te hebben met de eerste game waar een patch voor een fraaiere grafische presentatie overheen is gezet en dat is jammer. Want alhoewel het een typisch Japanse game is en het politiek correct lijkt om hem af te zeiken, is het concept genoeg fun om er iets leuks van te brouwen.
Is DOAX2 nu echt die partygame voor droogstaande perverselingen? Nee, daarvoor is het allemaal te onschuldig. Het is een verzameling mini-games die vrij gemakkelijk te spelen zijn met een zeer beperkt aantal knoppen en daardoor heel laagdrempelig zijn, zelfs voor de meest casual gamers onder ons. Jammer is het ontbreken van een goed uitgewerkte online modus en het maar in de basis aanwezige next-gen gevoel torpederen de game op verschillende vlakken. Zoek je een game die je even kunt spelen tussen de kruitdampen van Gears of War of Call of Duty 3 door? Dan is DOAX2 een aardige keus. Denk je echter een nieuwe DOA of Ninja Gaiden in huis te halen dan kom je van een koude kermis thuis.
