Puyo Pop Fever
» Puyo Pop Fever
|
|
Screenshots
Hier nog maar net in de winkel, maar in Japan al sinds launch verkrijgbaar. En ja, dat merk je aan alles.
Want waarom zou je twee schermen optimaal benutten? En een touchscreen, kun je daar leuke spelconcepten mee verzinnen? En waarom zou je een nieuwe game ontwikkelen, als je nog een consoletitel hebt liggen? Zo dacht Team Sonic waarschijnlijk ongeveer toen ze de puzzelgame Puyo Pop Fever voor de DS ontwikkelde. Maar goed, waarom ook niet, aangezien het één van de eerste games was voor de DS. Dat vergeven de gamers toch wel?
Je begrijpt natuurlijk dat die vlieger in ieder geval niet meer opgaat als je bedenkt dat de DS alweer dik anderhalf jaar uit is en de titel dan pas in Europa verschijnt. Dan zijn wij gamers alles behalve vergevingsgezind. Puyo Pop Fever is namelijk zo goed als een letterlijke kopie van de consoleversie van de game. Om toch aan de eisen van de DS te voldoen, wordt op het onderste scherm je personage en de tegenstander afgebeeld. Tevens is een onhandige en daardoor volledig overbodige touchscreen-besturing toegevoegd. Oh ja, de game kan ook via de Wi-Fi verbinding tegen elkaar worden gespeeld, maar jammer genoeg niet online.
Toch houdt je ondanks deze negatieve punten zeker geen onaardige puzzelgame over. De reden hiervoor is simpel. Het concept van Puyo Pop Fever staat nog steeds als een huis en is vooral in multiplayer zeer vermakelijk. Je kunt de game tot acht spelers tegen elkaar multiplayeren en in dat geval wordt overigens wel het dubbele scherm benut. Je krijg namelijk een overzicht van alle acht spelers te zien. Je kunt trouwens ook tegen maximaal zeven computergestuurde tegenstanders spelen en deze optie is zeker aardig. Het is alleen wel een beetje priegelwerk, aangezien je op een vierde van het bovenste scherm tewerk moet gaan.
De gameplay van Puyo Pop Fever is simpel, maar doeltreffend. Bij de liefhebbers zal deze bekend zijn, maar voor diegene die geen idee hebben waar ik het over heb, hier een korte uitleg. Telkens vallen twee gelatineachtige wezentjes van verschillende (of dezelfde) kleuren naar beneden die je in een level moet plaatsen. Het is de bedoeling om steeds vier of meer wezens van dezelfde kleur aan elkaar te koppelen, zodat deze verdwijnen en bij je tegenstander (computergestuurd of menselijk) in doorzichtige vorm verschijnen.
Je naait deze tegenstander pas echt als je zogenaamde ‘chains’ vormt. Dit betekent dat je vier wezens laat verdwijnen en met de overgebleven wezens wederom een viertal laat verdwijnen. Deze chains kunnen flink oplopen en in dit later levels ben je dan ook vooral bezig om zoveel mogelijk chains te creëren. Tevens kun je wezens die door je tegenstander naar jou worden gestuurd, counteren. Je houdt ze dan als het ware tegen en als je dat genoeg doet, dan kom je in de ‘fever’-mode terecht. In deze mode staan de wezentjes in puzzelvorm voor je klaar en moet je in korte tijd proberen zoveel mogelijk chains te fabriceren. Op deze manier kun je behoorlijk wat schade aanrichten bij je tegenstander.
Zoals gezegd doet de gameplay nog steeds zijn ding en daardoor is Puyo Pop Fever echt geen onaardige game. De singleplayer is niet erg uitgebreid en met een beetje moeite ben je er zo doorheen, maar met de multiplayer ben je wel even zoet. Jammer genoeg is er vrijwel niks anders dan de console-versie en worden de mogelijkheden van de DS veel te weinig benut. Het dubbele scherm van de DS had bijvoorbeeld voor een beter overzicht kunnen zorgen, maar ook hiervan wordt alleen in de multiplayer gebruik gemaakt. En als je dan bedenkt dat we inmiddels de keuze hebben uit Pokémon Link, Meteos en Tetris DS, dan kan ik eigenlijk geen reden vinden waarom je nu nog Puyo Pop Fever zou moeten aanschaffen.
Puyo Pop Fever was voor de DS een launch-titel in Japan en biedt anderhalf jaar later gewoon te weinig voor de Europese markt. De game is zo goed als letterlijk overgezet van de consoles naar de DS, waardoor de titel niet uniek is. Tevens wordt er vrijwel geen gebruik gemaakt van de mogelijkheden van de DS en daardoor is de Puyo Pop Fever de moeite simpelweg niet waard. Toch staat het principe achter de puzzelgame nog steeds als een huis en vooral in multiplayer doet de titel zeker zijn ding. Dit redt de game echter niet en een Puyo Pop Fever is dan ook zeker geen aanrader.
