Pokemon Mystery Dungeon: Blue Rescue Team
» Pokemon Mystery Dungeon: Blue Rescue Team
|
|
Screenshots
Ik zag het alweer helemaal voor me. Weer een nieuw deel in de Pokemon-franchise met turnbased gevechten en het verzamelen van 'schattige' monsters. Het bleek echter anders uit te pakken.
Pokemon Mystery Dungeon: Blue Rescue Team is namelijk niet helemaal te vergelijken met de bekende delen, die vooral op de verschillende Game Boy’s furore maakten. Ten eerste is het battle-systeem compleet anders. In eerste instantie dacht ik zelfs dat het om real-time gevechten ging, maar al snel bleken ze toch gewoon turnbased. Deze vinden wel direct op de gewone spelwereld plaats en je gaat dan ook niet naar een apart strijdveld, zoals we dat kennen van de eerdere Pokemon-delen. Je zou dan ook denken dat dit de snelheid ten goede komt en dit is deels waar. Je kunt inderdaad snel aan de slag in de gevechten, maar het kiezen tussen de verschillende aanvallen moet je uitvoeren met behulp van je stylus via het menu. Aangezien dit nogal omslachtig is, zul je al snel jezelf beperken tot je standaardaanval. En hierdoor worden de gevechten al snel repetitief en simpelweg irritant.
Zoals de titel al doet vermoeden, ben jij onderdeel van een reddingsteam. Je speelt dit keer niet als Pokemon-trainer, maar bent zelf veranderd van een mens in een Pokemon en vormt samen met een kompaan een beginnend team. Je moet allerlei opdrachten vervullen, zoals iemand vinden die verdwaald is of het leveren van een appel naar één of andere Pokemon. Tussendoor kom je ook nog andere rescue teams tegen die je in de weg willen zitten, maar daar houdt het wel ongeveer mee op qua missies.
De opdrachten zijn echter wel voltallig aanwezig en aardig interessant te noemen, maar de dungeons zijn werkelijk belabberd. Alles lijkt op elkaar en de willekeurige omgeving (de dungeons zijn elke keer anders opgebouwd) zorgen absoluut niet voor de nodige afwisseling. Tevens is het dorp, waarin je kan saven, shoppen en opdrachten kan aannemen, ook niet boeiend genoeg om het verschil te maken. En daarmee maakt de gehele spelwereld van Blue Rescue Team ook al weinig indruk.
Is er dan helemaal niks goed aan de game? Nou, ik kan wel iets noemen. Zo kan je nieuwe maten toevoegen aan je rescue team in de zogenaamde friend areas en zo kun je maximaal vier Pokemon meenemen. Jammer dienen de personages zich willekeurig bij je aan, waardoor je af en toe lastig een goed team bij elkaar kan sprokkelen. Tevens is het zo dat als één van je teamgenoten sneuvelt in een dungeon, je direct terug wordt geteleporteerd naar je eigen huis. En dat wordt al snel behoorlijk frustrerend.
Tevens doet Blue Rescue Team te weinig met de mogelijkheden van de DS. De touchscreen wordt niet optimaal gebruikt en de multiplayer ontbreekt nagenoeg. Je kunt wel een noodsignaal naar andere DS’en sturen als je personage het loodje legt, maar echt vaak zul je daar niet gebruik van maken lijkt me. Op het bovenste scherm wordt wel extra informatie gegeven, die handig kan zijn. Toch moet gezegd worden dat dit ook makkelijk op het onderste scherm terecht had gekund.
Na al deze kritieken zou je denken dat Blue Rescue Team een belabberde game is, maar dat valt eigenlijk nog best mee. Er had nu eenmaal veel meer in kunnen zitten en de verwachtingen voor een DS-deel in de Pokemon-serie zijn nou eenmaal hoog. Blue Rescue Team is een aardige game, maar niet genoeg om de honger te stillen van de vele Pokemon-fans.
