Gears of War
» Gears of War
|
|
Screenshots
In Gears of War is een brokstuk beton de beste vriend van een soldaat. En bij gebrek aan zo'n brokstuk beton kan je altijd terugvallen op (of beter achter) een uitgebrande auto, een stapel schroot, een pilaar of de immerpopulaire muur naast een deurportaal. Waarom zijn deze voorwerpen zo soldaatvriendelijk? Omdat als je in Gears of War geen dekking zoekt achter een van deze objecten, je net zo goed de loop van je wapen in je mond kan stoppen en de trekker overhalen.
De singleplayercampagne vertelt het verhaal van Marcus Fenix. Hij is, net zoals zijn medesoldaten in zijn omgeving, van het stoere ik-heb-geen-tijd-om-te-bloeden type. Het game kiest onmiddellijk voor de spektakelfilmaanpak, compleet met een interessant wereldrampscenario waarin de planeet overrompeld wordt door een mysterieuze massa monsters die de Locust worden genoemd. Marcus is een soldaat (of moeten we zeggen, ex-soldaat) voor de Coalition of Organized Governments, kortweg COG. Deze troepen dragen heel dik lichaamspantser maar om een of andere manier geen helmen. Zo stoer zijn ze dus. Of moedig ... of stom natuurlijk. In ieder geval heeft Marcus er een tijdje in de kazernegevangenis opzitten wegens het niet opvolgen van bevelen. Nood breekt wet en de COG heeft genoeg manschappen aan de Locust verloren om elke inzetbare man naar het front te sturen.
Je vriend Dom is medeverantwoordelijk voor je bevrijding uit de door de Locust belegerde gevangenis en daarmee heb je meteen de tutorial gehad. Je rept jezelf naar de helikopter, voegt je bij de andere leden van Delta squad en trekt erop uit op zoek naar Alpha squad. Deze jongens zijn vermist en zouden in het bezit zijn van een apparaat dat het hele oorlogsverloop in het voordeel van de mensheid zou kunnen draaien. Het verhaal is niet zo heel diep en naast een korte vermelding in de handleiding krijg je ook heel weinig achtergrondinformatie over de duidelijk dictatoriale wereld en de persoon Markus Fenix. Gezien de aandacht voor detail wat betreft de andere zaken in het game is dit best vreemd en lijkt het ons een beetje een gemiste kans om ons nog meer bij de personages en hun achtergrond betrokken te voelen.
Gears of War gooit een hele reeks vijanden in jouw richting. De meeste Locust hebben een min of meer menselijke lichaamsbouw met kleine verschillen tussen standaardtroepen, soldaten met shotguns enzovoort. Later zal je heel andere types tegen het griezelige lijf lopen met explosieve bogen, heel kleine vijanden en andere die je scherm volledig vullen met hun omvang. Ze gebruiken allemaal licht van elkaar verschillende tactieken, maar de basisregel blijft altijd dezelfde: wacht tot ze hun hoofd of andere zwakke plek tonen en plaats daar zo veel mogelijk gerichte schoten. De reactie van je tegenstanders op jouw acties kent in dit game enkele geweldige momenten maar ook enkele problemen. Vijanden die zich achter een dekking bevinden zullen niet reageren ook al raak je ze herhaaldelijk op een niet helemaal verborgen plekje. Af en toe verras je ook een vijand door via een flankbeweging achter zijn rug terecht te komen en dan kan je een volledig magazijn in hem leegpompen zonder dat hij echt reageert – tenzij je dood in elkaar te zakken een reactie kan noemen. Desondanks is de andere 98% van de actie gewoonweg geweldig, fel en heeeeeel bevredigend.
