Power Stone Collection
» Power Stone Collection
|
|
De PSP heeft al veel vechtgames, maar tot nu toe miste het genre iets. Ze zijn allemaal zo…overzichtelijk.
De Dreamcast mag in het westen dan vroeg ten onder zijn gegaan, de console is wel de springplank voor een paar toffe spelseries geweest. Een deel hiervan is gelukkig een tweede leven op andere consoles en handhelds begonnen. Zo werd Metropolis Streetracer al op de Xbox gereanimeerd in de vorm van Project Gotham Racing. Met Power Stone Collection wordt weer een oude serie nieuw leven ingeblazen. PSP eigenaars krijgen hiermee echter niet zomaar een mooie game, ze krijgen er zelfs twee. Collection bestaat namelijk uit twee delen: Power Stone 1 en 2 die beide op het PSP schijfje geperst zitten. Als speler kies je na het opstarten uit één van beide, waarna je in het hoofdmenu van de gekozen game terecht komt.
Power Stone is moeilijk met andere games te vergelijken, maar lijkt nog het meest op hectische vechtgames als Smash Brothers en (nog meer) Kung Fu Chaos. Een handjevol personages met ieder een paar aanvallen en arena’s vol dodelijke voorwerpen kenmerken de gameplay. Winnen of verliezen is grotendeels afhankelijk van de ‘powerstones’, een soort diamanten waarvan spelers er tijdens het gevecht drie moeten verzamelen om speciale aanvallen te kunnen gebruiken. Dat valt echter niet mee, doordat de arena’s talloze wapens kennen voor spelers om elkaar onder vuur te nemen. Niet alleen vlammenwerpers en hamers, maar ook tanks en geschutskoepels staan ter beschikking. De gameplay van Power Stone is hierdoor snel, chaotisch, verslavend en super afwisselend. Vooral het tweede deel, dat het maximale aantal personages in de arena verdubbelt van twee naar vier.
Met de gameplay is het dus prima gesteld en ook wat betreft inhoud heeft Power Stone Collection voldoende te bieden. Ten eerste kennen beide delen een Story Mode, waarin je een aantal gevechten met je gekozen personage afwerkt. Daarnaast kun je in Versus Mode tegen de computer spelen en heeft de game een ad-hoc multiplayer, om iemand anders alle hoeken van de arena te laten zien. Het tweede deel kent nog een paar extra spelsoorten, waaronder Adventure dat alleen wel erg lijkt op Story Mode. Tot slot kunnen spelers voor wie de standaard gevechten geen uitdaging meer vormen, in 1 vs 3 tegen drie tegenstanders tegelijk vechten. Wat de besturing betreft zitten beide delen ook goed in elkaar. Wel is door alle chaos soms moeilijk te volgen waar je personage zich bevindt, al is dit zelden echt irritant. Grafisch oogt Collection tot slot mooi en kleurrijk, al wordt alles wel kartelig wanneer de camera een beetje inzoomt. De game is met andere woorden geen grafische topper, maar ziet er gewoon netjes en verzorgd uit.
Eigenlijk is er weinig echt negatiefs op de game aan te merken, afgezien van de lange laadtijd na het opstarten. Zodra je een keuze hebt gemaakt tussen Power Stone 1 en 2 moet de gekozen game namelijk geladen worden, wat zomaar een halve minuut in beslag neemt. Jammer is ook dat vooral het tweede deel erg weinig arena’s heeft. Vijf stuks, wat een beetje aan de krappe kant is. De games kennen geen online mogelijkheden, wat de multiplayer dus beperkt tot ad-hoc. Daar tegenover staat dat Collection naast de beide Power Stone games, ook nog een verzameling van drie leuke, simpele minigames heeft voor de afwisseling.
PSP eigenaars die altijd een soort Smash Brothers of Kung Fu Chaos wilden hebben moeten Power Stone Collection beslist proberen. Het zelfde geldt voor gamers die gewoon op zoek zijn naar een goede vechtgame en een flinke hoeveelheid humor en chaos niet erg vinden. Het gemis van een online multiplayer en de lange laadtijden zijn jammer, maar de lekkere en verslavende gameplay doet dit snel vergeten.


