Sam and Max Ep. 2 - Situation: Comedy
» Sam and Max Ep. 2 - Situation: Comedy
|
|
Screenshots
Na bijna 14 jaar zijn twee old-school pc-gamehelden uit de as herrezen. Het hilarische detectiveduo Sam en Max krijgt opnieuw de kans zich te bewijzen in zes episodes die over een krap jaar worden uitgespreid. Inmiddels zijn we bij deeltje 2 aanbeland.
Tot voor kort was de klassieke point-and-click-adventure op sterven na dood. Inmiddels flikkert er weer een bescheiden lichtje aan het einde van de tunnel, na de release van bijvoorbeeld het redelijke Ankh vorig jaar. Kan de revival van Sam en Max het verloren gewaande gamegenre definitief nieuw leven inblazen? Kwalitatief gezien lijkt het er in elk geval wel op. Want de geflipte hond Sam en zijn kameraad, het gewelddadige konijn Max, zijn na al die jaren nog steeds even grappig.
De oorspronkelijke versie van Sam en Max, getiteld Sam and Max Hit the Road, werd in 1993 uitgegeven door LucasArts. In die eerste helft van de jaren negentig bracht deze uitgever meer van dit soort point-and-click-adventures uit voor de pc, met overwegend veel succes. De Monkey Island-serie, Day of the Tentacle, Full Throttle, Indiana Jones and the Last Crusade… Stuk voor stuk klik-erop-los-avonturen die doorspekt waren met goede en aanstekelijke humor. De nieuwe Sam and Max-serie wordt ditmaal niet uitgegeven door LucasArts, maar door Telltale Games. Bovendien kun je de delen niet in de winkel kopen, maar moet je ze online aanschaffen. Op Telltales website betaal je een krappe 9 dollar per deel, of 35 dollar ineens voor alle zes delen van dit seizoen.
En hoewel Steve Purcell, bedenker van het oorspronkelijke stripduo Sam and Max, inmiddels de rechten heeft verleend aan een andere uitgever, werkt de geniale grappenton nog perfect. Niet dat dit zo heel verwonderlijk is, want het ontwikkelteam van Telltale Games bestaat voor een groot deel uit LucasArts-veteranen die eerder aan Hit the Road werkten. Die humor is doorgesijpeld in alle facetten van het spel. Of het nou gaat om de dialogen (‘Sounds like a case of inversed paranoia to me.’ – ‘What don’t you mean by that?’ – ‘See? I thought so.’), de personages, omgevingen, situaties, raadsels of oplossingen – het is constant lachen geblazen.
Net als in de eerste episode krijgen Sam en Max weer te maken met een zaak die draait om hypnose. Talkshowhost Myra houdt haar publiek gegijzeld in de studio. De standvastige tv-dame is er de persoon niet naar om zo plots de crimineel uit te hangen, dus de twee detectives-zonder-vergunning vermoeden dat ze onder hypnose verkeert. Het duo gaat op pad om het recht te doen zegevieren. Onderweg mag je Sam en Max en passant laten debuteren op tv (en dan direct in zo’n vijf programma’s tegelijk), idiote puzzels oplossen en loop je oude bekenden tegen het lijf.
Zo kom je in deze tweede episode weer de geflipte jobhopper Sybil tegen – had zij in episode 1 nog een psychiatriepraktijk, in dit tweede deel heeft ze haar toko veranderd in de redactie van een derderangs alien-roddelblad. Verderop in de straat vind je, behalve Sam en Max’ rommelige kantoor, Bosco’s Inconvenience Store – een geniale parodie op de Amerikaanse convenience store waar je van alles en nog wat koopt. Bosco verkoopt, behalve hotdogs die met gemak een maand of twee in de vitrine liggen en 1-dollar loterijloten van 2 dollar, ook zelfgemaakte ‘wapens’ voor woekerprijzen. In deze episode moet je een miljoen zien te verdienen om zijn Boscotech stemvervormer (een heliumbalon met een inhalatiepijp eraan) op de kop te kunnen tikken. Bovendien is die Bosco een verschrikkelijk paranoïde mannetje dat overal samenzweringen ziet. Dit keer heeft hij zich in zijn eigen winkel vermomd als een Britse lord – bang om herkend te worden door de ratten die steeds zijn scheerschuim jatten.
Misschien zijn mijn herinneringen met de jaren wat vertroebeld, maar bij het spelen van Situation: Comedy bekroop me het gevoel dat de ‘puzzels’ een stuk simpeler zijn dan dertien jaar geleden. De oplossingen liggen meer voor de hand. Niet dat dat per definitie vervelend is, want point-and-click-adventures wilden destijds nogal eens te veel van je (on)gezonde verstand vragen. Maar hierdoor loop je wel vrij snel door de episode heen. Bovendien herbergt de game naar moderne maatstaven weinig verschillende locaties. Naast de bovengenoemde straat met drie sublocaties, vind je in episode 2 nog de studio van televisiezender Channel 33⅓ met vijf opnameruimtes. Dat was ’m. En dan speelt het kantoor van de twee maffe detectives in deze episode ook nog eens nauwelijks een rol. In vier, maximaal vijf uur speel je dit spel uit – misschien doe je hem daarna nog één keertje om het af te leren, maar daarna is het duimendraaien geblazen tot de volgende episode uitkomt.
Dat riekt allemaal naar een lage replaywaarde, en dat klopt. Maar toch: een klein rekensommetje wijst uit dat het allemaal niet zo bar en boos is als je zou vermoeden. Met zes episodes ben je ongeveer 25 uur zoet. Totale kosten: zo’n 30 euro. Dat is toch helemaal niet zo’n slechte deal? Bovendien hebben de makers zeer bewust alleen locaties in de game opgenomen die er werkelijk toe doen. Alles is nauw met elkaar verbonden: om het publiek van talkshowhost Myra te bevrijden, moet je eerst de nodige credentials zien te bemachtigen om überhaupt de talkshow binnen te raken. Dit doe je door bijvoorbeeld op de foto te gaan met een goochelaar in de ene studio, de prent af te leveren bij Sybil, een krantje met de foto op te halen bij Bosco en deze te laten zien aan Myra bij de deur van haar studio. En dat was nog maar de simpelste van de drie credentials die je moet verzamelen.
Grafisch ziet Sam and Max er bovendien verzorgd en cartoony uit. Toch eisen de simpele tekenfilm-achtige graphics weinig van je pc, waardoor deze games zo’n beetje op iedere Windows XP-pc te spelen zijn. De jaren vijftig detective-riedeltjes zetten een perfecte sfeer neer en vrijwel elk personage is voorzien van uitstekende voice-acting. Dit zorgt ervoor dat de taferelen in de tv-studio staan als een huis. Voor het eerst moeten Sam en Max opdraven in een sitcom (vandaar de titel van deze episode) waarin je Sam als speler realtime bestuurt. Zonder de uitgekiende voice-acting was van hun debuut in ‘Midtown Cowboys’ niks overeind gebleven. Om nog maar te zwijgen van hun optreden in Myra’s talkshow – een apotheose waar je vastzit op een bank, maar het toch moet zien klaar te spelen de hypnotiserende teddybeer op het bureau uit te schakelen. Succes.
Of het genoeg is om het point-and-click-genre nieuw leven in te blazen valt nog te bezien, maar feit is dat Sam en Max een zeer geslaagde rentree hebben gemaakt op de pc. De humor staat nog steeds fier overeind en de episodische opbouw steekt prima in elkaar. Wel zijn de hapklare gamebrokken een beetje kort van stof en makkelijker te behappen dan veertien jaar geleden. Vervelend? Nee, deze game is en blijft pure fun, voor een zeer zachte prijs. Leuk voor gamers die weer eens wat te lachen willen hebben, verplichte kost voor spelers die smachten naar een point-and-click-adventure à la LucasArts.
